Soru-Cevap
| Soru | Tarih |
|---|---|
| Aile terapisi almak istiyorum. Ama kocamı ikna edemiyorum. Kendisi sorunlarımızı kendi içimizde çözmemiz gerektiğini söyleyip duruyor. Ama kocam ile yaptığım konuşmalar sürekli tartışma ile noktalanıyor. Onu kırmak yada kırılmak istemiyorum. Her gün çözümden uzaklaştığımızı hissediyorum. Ne yapmalıyım , teşekkür ederim Aile terapisi bir çiftin kendilerine verebileceği en güzel hediyedir. Her ailede olabilecek sorunları üçüncü bir göz ile görmenin önemi büyüktür. Aile terapilerinde terapist tarafsız olduğundan her iki taraf içinde endişe edecek bir durum söz konusu değildir. Terapist sadece size farklı çözüm yolları gösterecektir. Yaklaşımlarınızdan hassas ve evliliğine değer veren bir kişi olduğunuzu görüyorum. Kocanızın da size paralel düşünceleri taşıdığını düşünüyorum. Problemlerinizi tartışırken sağlıklı iletişim kurabilme becerileri edinmek genellikle çözümü de beraberinde getirir. Bu becerileri kazanabilmenin en temel yolu da bir terapist eşliğinde çalışmaktır. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 17 Mar, 2010 10:40 PM |
| 26 yaşında 150 boyunda 65 kg. ağırlığındayım. Kilomu hiç bu kadar rahat telafuz etmemiştim :). Evet tahmin ettiğiniz gibi fazla kiloluyum. Mesleğim gereği oturarak çalışıyorum spor yapacak pek vakit bulamıyorum. Aynalardan kaçıyorum sürekli. Uygulamadığım yöntem kalmadı kilo vermek için ama olmuyor. Kilo vermek - Kilo almamak yazınızı okudum. Bu yazıda psikolojik sebeplerden bahsetmişsiniz. Bu sebeplerden ötürü kilo veremiyor olabilirim. Bu sebepleri nasıl ortaya çıkartacağımı ve bunlarla nasıl başa çıkacağımı bana söyleyebilirmisiniz.Sizinle konuşmadan ve yaşam koşullarınızı öğrenmeden bu konuda çok genel cevaplar verebilirim. Size terapi için kendinize zaman ayırmanızı öneriyorum. Daha sonra kilo probleminiz ile ilgili otokontrolünüzü kolaylıkla sağladığınızı göreceksiniz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 17 Mar, 2010 11:02 PM |
| 5 yaşında oğlum yaşıtları gibi konuşamıyor. Söylediği çok az şey anlaşılıyor. Biz evde onun ne demek istediğini anlıyoruz ama dışarıda başka bir yerde söyledikleri anlaşılmayınca hırçınlaşıyor ve sinirleniyor. Ben sizce ne yapmalıyım teşekkürlerKonuşma bozukluklarına her yaşta müdahale edilebilir ama bu yaşlarda yani okul çağları sırasında tedaviye başlamak çok önemlidir. Zira derslerdeki başarısı bu durumdan etkilenecektir. Size tavsiyem bir konuşma terapisti ile görüşme yapmanızdır. Çok fazla uzun sürmeyen bir tedavi ile okula başlamadan bu problemi ortadan kaldırabilirsiniz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 18 Mar, 2010 5:20 AM |
| 38 yaşındayım daha önce 3 defa kekemelik tedavisi aldım. Fakat her defasında başında derdimden kurtulsam da 2 ayı geçmeden kekemelik durumu tekrarladı. Artık umutsuzluğa kapılmış durumdayım. Halbuki son teknoloji bilgisayarlı tedavi çözümleri ugulamaları almıştım. Verdiğim para ve harcadığım zamana acıyorum. Çözüm önerilerinizi varsa öğrenebilirmiyimSizi çok iyi anlıyorum. Piyasada çok fazla sayıda kekemelik merkezi var. Pek azı bu işi gerçekten doğru yapıyor. Biz bireysel konuşma terapisi veren bir merkez olarak biliniriz. Bilgisayar kullanmadan sadece Konuşma terapistinin bireysel kabiliyetleri ile kekemelik tedavisi uyguluyoruz. Bu tedavi nispeten daha uzun sürse de kalıcı olması açısından tercih edilmektedir. Size tavsiyem bu tarzda bir tedaviye başlamanızdır. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 18 Mar, 2010 5:59 AM |
| Bir sene önce boşandım. 8 yaşında bir kızım var. Babası hafta sonları kızımı görmeye geliyor. Geldiğinde kapıdan da olsa merhaba nasılsın yapıyoruz. Geçtiğimiz ay benimle evli olduğu dönemlerde beni defalarca aldattığını öğrendim. Bu geçekler karısında ona karşı negatif duygular hissetmeye başladım. Ayrı olmamıza ramen bu duyguları hissetmem normalmidir. Normal veya anormali arama yerine bu gerçeği ayrı olsanız bile eski eşinizle paylaşıp ona bu olayın size hissettirdiklerinden bahsedin. Bu yolla duygularınızı boşalttıktan sonra rahatlamış hissedeceksiniz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 18 Mar, 2010 8:10 AM |
| 4 yaşında yiğenim var makyaj yapıp dans ediyo çok hırçın kadınlara özeniyo takma saç takmak istiyo oturmuyo durduğu yerde durmuyo aşrı derece sinirli dediğini yapmadıkmı vuruyo kırıyo bize yardımcı olurmusunuz Anladığım kadarıyla yeğeniniz erkek çocuk. Öncelikle kendi cinsiyet rölünü benimsemesi gerekir. Bunun için yanında bir erkek model olmalı ki onu örnek alabilsin. Bu kişi babası ya da çok iyi anlaştığı sevdiği bir erkek akrabası da olabilir. Yeğeniniz bu kişiyle birlikte bolca vakit geçirmeli, aktiviteler yapmalı. Böylece zamanla erkek rolünü benimseyecek ve kadınlara özenmekten vazgeçecektir. Eğer bu durum devam ederse psikolojik açıdan acil olarak değerlendirilmesi gerekir. Diğer taraftan sinirlilik ve hareketlilik boyutunu çocuğu gördükten sonra değerlendirmek gerekir. Çünkü çocukta kontrol edilemeyen hareketlilik bazen hiperaktiviteye kadar uzanan geniş bir yelpazedir. Hareketliliğin ve sinirliliğin sebepleri çocuğu ve sosyal çevresini değerlendirdikten sonra ancak bulunabilir. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 18 Mar, 2010 9:00 AM |
| Merhaba ben nişanlanmak üzereyim. Erkek arkadaşım sigaradan nefret ediyor ve ben ona sigara içtiğimi söyleyemedim. Babamın yanında bile sigara içebiliyorum ama onun yanında böyle birşey söz konusu değil. Bu yaz evlilik düşünüyoruz. Ama benim içtiğimi bilse ve öğrense kesinlikle benimle evlenmez. Ailem müstakbel nişanlımla bu konuyu konuşmam gerektiğini söylüyor , sürekli erteliyorum ne yapmam lazım. TeşekkürlerBu konuda yapmanız gerekenleri zamanında yapmadığından sıkıntılı bir duruma düşmüşsünüz. Bence nişanlınızla bu konuyu sakin bir şekilde kendi özel sebeplerinizi ve bu konuyu daha önce ona söyleyememe nedenlerini içeren bir konuşma yapın. Kendisinden sigarayı bırakmak için size destek olmasını talep ederek onu da bu sorunu çözmek için motive edin. Nihayetinde sigarayı bıraktığınızda bu her ikinizin de başarısı olacak ve beraberce bir sorunu çözmüş olacaksınız. Beraberlikte bunu gerektirmez mi? Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga YÜRÜT | 18 Mar, 2010 6:30 PM |
| Kardeşimin 13 yaşındaki kızı için gitmiş oldukları hastaneden viskar testi istemişler. Zeka testi olduğunu söylemişler. Kardeşim çok üzgün böyle bir testin istenmiş olduğundan dolayı kızına da testin zeka testi olduğu söylenmiş. Onunda morali bozuk. Gerçekten zeka ile ilgili problem yaşıyor olabilirmiyiz.Merhaba WISC-R testi zeka testi olarak bilinir ancak gerçekte zeka performansının yanı sıra çocuğun çeşitli alanlardaki becerilerini ve yeteneklerini de ölçmeye yarayan bir testtir. WISC-R uygulanan her çocukta zeka problemi var demek doğru değildir. Önemli olan bu test sonucunda çocuğun ilgi, yetenek ve performansını ölçmek, nerelerde desteklenmesi gerektiğini bulabilmek, buna göre de bir eğitim programı çizebilmektir. Bence yersiz sıkıntı yaşamanıza gerek yok ancak testi sertifikalı ve testi uygulamaya ehliyetli bir kişinin uygulaması gerekir. Aksi takdirde çok yanlış sonuçlar alabilir ve yanlış yönlenebilirsiniz. Sağlıcakla kalın. Uzm. Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 20 Mar, 2010 9:30 PM |
| 6 yaşında bir oğlum var çok sinirli asabi 2 senedir ana sınıfında veliler ve öğretmeni şikayetçi yerinde duramıyo sürekli koşuyo şiddete eğilimli kardeşini ve arkadaşlarını dövüyo ödevlerini zorla yaptırıyoruz anlık tepkiler veriyo bir ara tamam düzeldi diyoruz ama bisüre sonra tekrar herşey bozuluyo ne yapmam gerekir Merhaba Yazdıklarınızı değerlendirdiğimde oğlunuzun Hiperaktivitesi olabilir diye düşünüyorum. Hiperaktif çocuklar çoğunlukla dürtüsel ve şiddet eğilimli davranırlar. Sürekli konuşma, aşırı hareket, sonucunu veya tehlikesini düşünmeden davranma, anlık tepkiler, engel olamadığı şiddet davranışı, dikkat dağınıklığı veya eksikliği ve eşyalarını sürekli kaybetme gibi davranışlar Hiperaktivite ve Dikkat Eksikliği tanısında görülebilen durumlardır. Size tavsiyem öncelikle bir çocuk psikiyatristiyle görüşmeniz ve Hiperaktivite tanısının olup olmadığını belirlemenizdir. Daha sonra bir psikolog ve özel eğitimci ile davranış ve eğitim terapileri almanızdır. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadiye Özpıranga Yürüt | 25 Mar, 2010 5:34 PM |
| kocamla iletişim bozuklugu yaşıyorum neolur yardım edecek birşeyler söyleyin kacamla istenilmeyenbir evliliye adım attık aslında ben çok istyordum onunda istememesi hayatımıza başka bir kadının girmesindendi şimdi hebenimle hemde onunla birlikte ve ben bunu hazmedemiyom çok sinirli ve insanlara bakış açım çok faklılaştı beni hiçbbirşey mutlu edemiyo aklımda birtülü geçmişin hatalarını silemiyorum ben doguluyom ailem bana anlayış göstermeyeceklerini bildiğim için onların yanınada gidemiyorum neyapmam gerek lütfen yardımcı olun Merhaba Öncelikle eşinizle açık ifadelerle duygularınızı paylaşın. Sinirli ve mutsuz olmanız son derece doğal çünkü istemediğiniz, sizi rahatsız eden bir durumun içindesiniz. Ne yapmanız GEREKTİĞİNİ değil ne yapmak İSTEDİĞİNİZİ bulmalısınız. Çünkü istemediğiniz veya hazır olmadığınız yani zemin oluşturmadan attığınız adımlar çoğunlukla tökezleyip düşmenize sebep olur. Bu nedenle bir terapist yardımıyla durumunuzu tüm açılardan değerlendirip ( bir süre sonra gerekirse ve eşinizde kabul ederse seanslara eşinizle birlikte katılıp) ilişkiniz ve kendiniz için kararınızı vermelisiniz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 26 Mar, 2010 6:51 PM |
| sorun annem. kendisi 2 sene önce babama boşanma davası açtı. ve şimdi barışmak istiyor ama babam kesinlikle istemiyor. şimdi bunalıma girdi 4 günde 4 kilo verdi, yemek yemiyor, uyumuyor ve bir antideprasan başladık ama fayda etmiyor. psiklogo gitmeyi de ikna edemedim. ne yapmalıyımMerhaba Annenizi mutlaka yardım almaya ikna etmelisiniz. Ayrıca antidepresanların etkisini görmeye başlamanız yaklaşık 20 günlük düzenli kullanımdan sonra olur. Ancak ilaçlar bu tip durumlarda tek başına yeterli değildir. Annenizin psikolojik olarak da desteklenmesi ve bu yardımı istemesi gerekir. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 22 Apr, 2010 9:49 PM |
| slmlar bende performans ankisyetesi sorunu var partnerimle cinsel terapiye gittik 3-4 seans ama partnerimle ilgili durumdan ötürü dewam edemedik ve sorun hala devam etmekte.Sertlik derecesi 3 seviyesine geliyor ama koruyamıyorum aynı anda kaybediyorum.Bazı cinsel ev ödevleri de aldık ama partnerimle aynı şehirde olmadığımızdan pek yerine getiremiyoruz ne yapmam gerekli?Merhaba Öncelikle sorununuzun neden kaynaklandığını bulmalısınız. Fizyolojik mi yoksa psikolojik mi? Tedavinize bu sorunun cevabını bulduktan sonra duruma uygun devam edin. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 24 Apr, 2010 8:22 AM |
| Merhaba; Ben 19 yaşındayım ve üniversite sınavına hazırlanıyorum, çok uzun zamandır konsatrasyon eksikliği ve dikkat dağınıklığı problemi yaşıyorum. Bu durum ders çalışmamda bana çok büyük zorluk yaşatıyor. Bir takım hapların konsantrasyon bozukluğu ve dikkat dağınıklığını düzelttiğini fakat bağımlılık gibi yan etkileri olduğunu öğrendim. Konsatrasyon problemimi ortadan kaldırmak için ne yapmam gerekiyor ve minimal düzeyde yan etkisi olan ve bu probleme iyi gelicek bir ilaç önerebilir misiniz_? İyi çalışmalar ve şimdiden teşekkürlerMerhaba Size buradan ilaç önermem mümkün değil. İşin ilaç kısmı psikiyatrislerin alanıdır. Ancak şunu söyleyebilirim bu tip ilaçlar doktor kontrolünde kullanıldığında herhangi bir bağımlılık yaratmazlar ve yan etkileri ancak bir aspirin kadardır. Ama ilaç mutlaka bir psikiyatriste danışarak kullanılmalı aksi takdirde hem fayda göremezsiniz hem de boşuna zaman harcamış olursunuz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 27 Apr, 2010 7:29 AM |
| Merhaba kızım 23 aylık ve ben çalışan bir anneyim.Kızımın bana karşı aşırı bir bağımlılığı var.Ayağa kalkmama dahi bazı zamanlar izin vermiyor.Benim anladığım kadarıyla onu bırakıp gitme korkusu var yalnız bu durum ben ücretsiz izindeyken de vardı yani daha işe başlamadan önce de vardı.Hiç birşey yapmama izin vermiyor ve sürekli ağlıyor krize girecek kadar.Bazen sabrım tükeniyor.Sizce ne yapmalıyım destek almamlımıyım.SaygılarMerhaba, Aslında bu hemen hemen bütün çocukların yaşadığı bir yaş dönemidir. Ancak bazı çocuklar bunu daha şiddetli yaşar. Özellikle çalışan annelerin bebekleri 2-4 yaş arası yaşanan bu kriz dönemlerini daha zor geçiriyorlar. Burada çocuğunuza kimin baktığı ve ilişkileri çok önemli. Eğer çocuğunuz bakıcısını severse bu problem daha kolay aşılabilir. Ayrıca kızınız için oyun terapisi yapan bir terapistten yardım alabilirsiniz Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 27 Apr, 2010 11:32 PM |
| eşimlçok büyük sorunlar yaşıyoruz 10 senelik evliyiz 2 çocuğumuz var 10 yıldır kayınvalidemlerle oturuyorduk 4 ay önce ayrıldık bütün yük eşimin üstüne binince benim çalışmıyor olmam yükün onda olması ilişkimizi iyice bozdu sürekli beni aşalıyor hakaret ediyor şiddet gösteriyor hayatını mahvettiğimi bizi istemediğini söylüyor çocuklarla mesafeli hep kendi yakışıklılığından ne kadar harika olduğundan söz ediyor benimle konuşmuyor bile beni beğenmiyor gerizekelı olduğumu düşünüyor nolur yardım edinMerhaba Bu ilişkide ne yapmak istediğiniz önemli. Devam etmek mi istiyorsunuz yoksa ayrılmak istiyorsunuz da kendinizde o gücü mü bulamıyorsunuz. Eğer tercihiniz ilk seçenekse eşinizin de sizinle aynı fikri paylaşması gerekir. Hiçbir ilişki tek taraflı yürümez. Eğer ilişkiyi kurtarmak istiyorsanız eşinizle görüşüp evlilik terapisi almalısınız. Ancak anladığım kadarıyla eşiniz evliliğinizi kurtarmaktansa bozmak yolunda hareket ediyor. Size tavsiyem bir an önce kazancı çok olmasa da yapabileceğiniz bir işe girin. Çalışmak hem kendinize olan güveninizi artıracak hem de moralinizi yükseltecektir. Daha sonra her şeyin daha kolay şekillendiğini göreceksiniz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 29 Apr, 2010 3:23 AM |
| mrb. ben 23 yaşındayım 10-11 yaşından beri pskljk olark rhtszlıklar yaşadım ve ilaçlar kullandım vücdmda özlkle eklemlerimde bitmk bilmeyen sürekli yer deiştiren muhteşem ağrılar oluyordu yaşantımı etkilycek şekilde arştılrdı yaklaşk 1 yıl ve pskljk olduna karr verldi lustral tedavisine başladım 18 yaşım dolunca dr.deiştrdm 99 depremnde enkazdan çıktık,üstüne trafik kazası geçirdik 06 da babamı kaybettim ve 15 gün kdr sonra okulum için yurda yerleştim 09 da nişanlndım ve ayrıldım..sorum sürekli başım yada vücdmn bi kısmı ağrıyor ya bitmek bilmeyen sabh akşam devam eden baş ağrısı,ufacık sorunları kafamda senaryo kuruorum resmen kendimi rahat bırakamıyorum bir şeyde uzun süre yoğunlaşamıorum..bir ara çok ciddi sinr krizleri geçirdim günde 3 kere diyzem bile etki etmiyordu ..bazen bi anda bir iç sıkntısı ile korkuyorum dışardaysam eve nasıl gidicem gibi...bilmiyorum ne yapmam gerek şuan ilaçda kullanmıyorum...çok uzun oldu kusura bakmayın..bir cvp alabilrsem çok sevinirm kolay gelsin tşkrler..Merhaba, Art arda birçok olumsuzluklar yaşamışsınız. Yaşadığınız stres ve üzüntüler vücudunuzdaki ağrılarla dile geliyor. Somatizasyon denen bu durum tedavi edilebilen ama yaşayana son derece sıkıntı veren bir psikolojik problemdir. Mutlaka bir psikiyatristle görüşüp ilaç tedavisi almanız gerekir. Aynı zamanda bir psikologla da terapi seanslarına başlamalısınız. Bence ihmal edilmemesi gereken bir problem. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 30 Apr, 2010 9:53 AM |
| merhaba benim sorunum 9 yasında ilk okul 3 sınıfa giden bir kızım var.gecen gün kızımı mnsde büyük adamlarla cinsel muhabbet yaparken yakaladım ve cok üzüldüm ve sok oldum.kendini 18 yasında göstererek 27 yasında cocuklarla seks muhabbeti kuruyor.lütfen bana yardım edin bu konuda ne yapmalıyım?Merhaba Bu çok önemli bir problem ve sizin tek başına aşabileceğiniz bir konu değil bence. Acil olarak kızınızla birlikte bir pedagog veya psikolog yardımı alarak konuyu irdelemeli ve çözmelisiniz. Ama kısa vadede yapmanız gereken kızınıza kızmadan onunla bir yetişkin gibi oturup konuşun. Bu durumun ne kadar tehlikeli ve yanlış olduğunu ona anlatın. Muhtemelen cinsellikle ilgili merak ettiği şeyler var. Sorularının yanıtını bu şekilde bulmaya çalışıyor olabilir. Ona merak ettiklerini uygun bir dille anlatmalısınız. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 3 May, 2010 8:02 AM |
| merha kadriye hanım ben 17 yaşındayım. benim sorunum yaptığım hiç bişeyden suçluluk duymuyorum sonuçlarını düşünmüyorum yaşıyomuyum yaşamıyomuyum anlamıyorum sanki bi rüyadayım uyanmayı bekliyorum ama hiç uyanmıyorum. bi şuç işliyorum 5 dak sonra untuyorum ailemden birini 1 saat görmeyim yüzünü unutuyotum yaptığım bazı şeyleri unututyorum.aslında yaşadığıma inanmıyorum hiç bişeyden pişmanlık acı duymuyorum. karşımda birini öldürseler kılım bile kıpırdamaz izlerim ama o kişiyede üzülmem. lütfen bana yardımcı olun bu durumdan kurtulmak istiyorum. bana yardımcı olursanız çok sevinirim...Merhaba, Mutlaka ve en kısa sürede bir psikiyatrist ile görüşmelisiniz. Yaşadığınız bu süreç hayatınıza ve sevdiklerinize ciddi zararlar verebilir. Derhal tedaviye başlamalısınız. sağlıklı ve mutlu kalın Uzm.Psi. Kadriye Özpıranga Yürüt | 4 May, 2010 6:02 AM |
| iyi akşamlar ben istanbulda üniversite öğrwncisiyim fakat ailem 7 yaşından beri ayrı ve ben babnemle büyüdüm şuan halamların yanında kalıyorum.ancak ergenlik döneminde annem yanımda olamadığından biçok hata yaptım ve bu hatalarım şuan karşıma duvar gibi çıktı ve ben çok kötü durumdayım lütfe yardımcı olun çok kötüyüm:( Merhaba , Yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla şu anda kaygılı ve depresif bir durum içindesiniz ve bu duruma sebep olan nedenlerse yaşadığınız veya sizin söyleminizle yaptığınız hatalar. Bizden yardım istemişsiniz ancak yaşadıklarınızı bilmeden size söyleyeceklerim çok yüzeysel kalacak ve derdinize çare olmayacaktır. Beni konuyla ilgili biraz daha bilgilendirmelisiniz. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 6 May, 2010 7:45 AM |
| selam benim 9 yaşında bir oğlum var dikkat eksikliyinden şüpheleniyorum internette çok araştırdım birebir olmasada bazı özellikleri uyuyor.arkadaşları ile bir uyum problemi yok aksine çok uyumlu akıllı zeki ve son derece sosyal ama derste öğretmeni dinlemeyip etrafıyla ilgilenmesi sınavlarada olumsuz sorulara dikkat etmemesi gibi bir kaç özelliği var ailede dikkat dağınıklığı problemi var kuzenlerindede var.bu konuda uzman yardımı almalımıyım acaba teşekkürlerMerhaba Öncelikle dikkat eksikliği kalıtımsal bir sorun değildir ve öğretmeni dinlememek, sınavlarda başarısız olmak da bu tanı için yetersiz kalır. Bu durumun başka sebepleri de olabilir, bence bir uzmanla görüşüp çocuğunuzun dikkat eksikliği kriterlerini ne kadar karşıladığını öğrenmelisiniz. Eğer dikkat eksikliği yok ise okulda neden ilgisiz olduğunu araştırmalısınız. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 9 May, 2010 10:58 PM |
| ben 20 yaşındayım. Ne kadar çok istesemde, bir türlü sosyal olamıyorum. haftasonları evde geçiyor. özellikle okul bittikten sonra, bütün arkadaşlar dağıldı. muhabbet etme sorunumda var. konuşurken sohbeti akıcı hale getireceğime bitiriyorum. bu yaşıma kadar sevgilim olmadı. Nasıl daha aktif, daha konuşkan olurum. bu hayatımı çok etkiliyor, lütfen cevap verin.Merhaba Her şeyden önce kendinizi eve hapsetmemelisiniz. Mutlaka sohbet etmekten hoşlandığınız arkadaşlarınız vardır. Onlarla daha sık görüşmeye çalışın. Aktif olmak tamamen sizin hayata bakışınız ve yaşam enerjinizle alakalı. Size birkaç öneri; küçük organizasyonlar yapın ve arkadaşlarınızı da davet edin (sinemaya gitmek, orman yürüyüşü yapmak v.s.), günlerinizi planlayın, spor yapın ve spor organizasyonlarına dahil olun, arkadaşlarınızdan gelen davetleri reddetmeyin... tüm bunları yaparken şunu da unutmayın ''kendinizden başka biri olamazsınız ama kendinizi şekillendirebilirsiniz''. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 10 May, 2010 12:34 AM |
| ben 19yaşındayım. yaklaşık 2sene önce panik atak tedavisi görmeye başladım ilaç tedavisi gördüm bir süre herşey düzelmişti. bir erkek arkadaşım oldu askere gitti 6ay onu bekledim ve psikolojik oldukça bozuldu bu süreçte. çevremdeki insanlarla ciddi sorunlar yaşıyorum çok sinirliyim ve hemen yanlış anlıyorum mükemmeliyetçi olmamda çok fazla sorun yaratıyor.10 kiloya yakın kilo verdim uyku ve yemek düzenimde bozuk,erkek arkadaşımlada sürekli tartışma halindeyiz bu durumdan kurtulmak artık rahat ve mutlu bir insan olmak istiyorum bana yardım edin ne yapmalıyım?Merhaba Anlattığınız tablo bana bir duygu-durum bozukluğu yaşadığınızı düşündürdü. Derhal bir terapistle görüşmeli aynı zamanda eğer psikoterapistiniz gerekli görürse bir hekim kontrolünde ilaç tedavisine başlamalısınız. Sevgi ve sağlıcakla kalın. Uzm.Psikolog Kadriye Özpıranga Yürüt | 14 May, 2010 5:24 AM |
| mrb doktor hanım ben size bir sorunumdan bahsedicektim bana önerebileceğiniz bi tedavisi varsa yardımcı olursunuz umarım doktor bende yaptığım bi şeye adapte olamıyorum bu konuda bana önerebileceğiniz bi tedavi yöntemi var mı? Bu konuda bana yardımcı olursanız sevinirim Merhaba, Adaptasyon sorununuzun neden kaynaklandığını bilmek gerekir öncelikle ama bu tip problemlerin tedavisi vardır çoğunlukla.İlk olarak bir psikiyatrist ile görüşmelisiniz. sağlıklı ve mutlu kalın Uzm. Psi. Kadriye Özpıranga Yürüt | 18 May, 2010 9:02 PM |
| KENDİMİ İŞİME VEREMİYORUM ÖNCELERİ İŞİNDE BAŞARILI MÜCADELEYİ SEVEN YILMAYAN BİRİYDİM OYSA ŞİMDİ BORCLARIM OLMASINA RAMEN KENDİMDEN BİLE KACIYORUM İŞİ HİC GÖRMÜYORUM İŞ YERİNDENDE ÇIKMIYORUM SAYGILARMerhaba, Bu durum sadece işinizle mi ilgili yoksa yaşamınızın geneline yayılmış durumda mı? Eğer genel olarak böyle hissediyorsanız depresyoda olabilirsiniz, bir terapistle görüşmenizde fayda var. sağlıklı ve mutlu kalın Uzm. Psi. Kadriye Özpıranga Yürüt | 19 May, 2010 12:22 PM |
| eşim bana hep yalan söyleyip beni kandırıyor defalarce beni aldatıyor değişik kadınlala bende ayrılma kararı aldım çok acı çekiyorum nasıl atlatablirimMerhaba, Siz zaten doğru kararı vermişsiniz. Kararı almak uygulamak kadar zordur, vazgeçmeyin. Önünüzdeki sağlıklı ve güzel günleri düşünün. Daha yaşayacak çok günleriniz var biraz ''bencil'' olun... Sağlıklı ve mutlu kalın Uzm.Psi.Kadriye Özpıranga yürüt | 28 May, 2010 10:59 PM |
| Merhaba.Erkek arkadaşım 29 yaşında.Çevresindeki basit olaylara dahi çok büyük tepkiler verip, sinirli tavırlar gösteriyor.Sinirli oldugu anlarda ne yaptığını bilmez bir şekilde konuşuyor. Ancak kısa sürede yatışan siniri sonrasında söylediklerinden çok pişman oluyor ve hatalı olduğunu kabul ediyor.Bu durum psikolojik destek ile çözümlenebilir mi?Tedavi süreci sonunda bu durum tekrarlanır mı?İlginiz için teşekkür ederim.Merhaba, Tedavinin olumlu olması ve kalıcılığı tamamen erkek arkadaşınıza bağlı. Ama şunu unutmayın her insanın bir hamuru vardır ve bu hamuru değiştiremezsiniz. Sadece şekillendirebilirsiniz. Sağlıklı ve mutlu kalın Uzm. Psi. Kadriye Özpıranga Yürüt | 4 Jun, 2010 12:48 AM |
| ben 24yaşındayım polikistik over hastasıyım vücut kitle oranım 29,41 ve ben kilo veremiyorum diyetisyene gittim fakat devamını getiremedim pisikolojik olarak kendimi bunalımda hissediyorum hiçbirşeyden zevk almıyorum 5 yaşında bi oğlum var bazen ona tahammül bile edmez hale geldim insanların çoğundan kaçıyorum ve buna benzer sorunlarım var tedaviye ihtiyacım olduğunu biliyorum ama eşim benim pisikolojik olarak sorunları kendi kendime yaptığımı vede tedviye ihtiyacım olmadığını söylüyor daha önce pisikiyatriye gittim ama tedaviyi tamamlamama eşim izin vermediokadarkötü hissediyorumki kendimi ne olur bana yardımcı olun benim çok iyiy bir doktora ihtiyacım var ve ben ne yapmam gerektiğini bilmiyorum lütfen bana yardımcı olun cevabınızı bekliyorum.. Merhaba, Öncelikle bu durum sizi oldukça rahatsız ettiği için eşinize bunu anlatıp tedavi konusunda onun desteğine ihtiyacınız olduğunu söylemelisiniz. Daha sonra diyetisyen ve psikoterapist yardımıyla sorununuzu çözebilirsiniz ancak tedavinizi yarım bırakmayın. Çünkü tedavi süreciniz yarım kalırsa iyileşme yolunda ilerleme kaydedemezsiniz ve bu sizi daha çok ümitiszliğe ve mutsuzluğa iter. sağlıklı ve mutlu kalın... Uzm.Psi. Kadriye Özpıranga Yürüt | 4 Jun, 2010 8:53 PM |
| benim çocuğumda otizm bulguları var rehabilitasyon merkezinde eğitimebaşladık haftada iki gün 45 dakikalık olmak üzere çocuğum 20 aylık bukadarlık eğitimle nekadar ilerleye biliriz başka neler yapalımMerhaba, Aldığı eğitim ve çocuğunuzun şu anki gelişimsel düzeyi ile ilgili ayrıntılı bilgi yazarsanız net ve sağlıklı yönlendirme yapabilirim. Erken dönemde tanılanmış olması çok büyük avantaj, muhtemelen atipik düzeydedir, 3 yaş öncesi önemli bir dönem. Kurumdaki eğitiminin dışında, gününün her saatinin verimli şekilde planlanması gelişiminin seyrini değiştirir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 6 Jul, 2010 11:23 PM |
| Merhaba doktor hanım.Ben 20 yaşında 1.69 boyunda ve 40 kiloyum.Kilo alamk istiyorum fakat alsamda hemen veriyorum aynı zamanda çok sinirli bi yapıya sahibim.En ufak şeylere bile sinirlenebiliyorum.Ağız şapırdatılmasından yanımda sakız çiğnenmesinden nefret ediyorum.Ne yapmam gerekiyor?yardım ederseniz çok sevinirmMerhaba, Kilo alamamanız bir neden değil, sonuç gibi görünüyor. Yani altta yatan sıkıntı herneyse o çözüldükten sonra değişecek bir durum. Psikoterapi almanızı öneriyorum belki kısa bir dönem ilaç desteği de verilebilir. Bir psikiyatri birimine başvurabilirsiniz. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 7 Aug, 2010 12:10 AM |
| OĞLUM 2,5 YASINDA KONUSMASI ÇOK İYİ YASITLARINA GÖRE AMA BİR SÜREDİR KEKELİYOR HEYACANDAN OLDUĞUNU DÜSÜNÜYORUM AMA KALITSAL OLABİLECEGİDE AKLIMA GELİYOR BU YASITTAKI BİR ÇOCUK İÇİN NASIL BİR TEDAVİ UYGULAYABİLİRSİNİZ BENİ BİLGİLENDİREBİLİRMİSİNİZ Merhaba, Gelişimin bu evrelerinde çocuklarda kekeleme normal gelişimin bir parçasıdır. 4-6 aydan uzun süren bir durum ise öncelikle gelişim değerlendirmesi yapmak gerekir. Kekeleyen çocuğun lafını tamamlamak, uyarıda bulunmak ve onu dinlerken rahatsızlık belirtileri vermek çocukta kalıcı izler bırakmanıza neden olabilir. Kaygınızı ona yansıtmayın. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 10 Aug, 2010 5:23 AM |
| 19 Yaşındayım Ve Öss Sınavına Hazırlanıcam ama Kafam o kadar agır geliyorki çok halsiz ve yorgunum çok büyük bir agırlık var sanki üstümde yogun bir negatif enerjide diyebilirz buna yardımcı olursanız teşşekür ederim.Merhaba, Taşıyabileceğinden fazla yük hissetmenden dolayı, vücudunun bu tür belirtiler vermesi oldukça doğal. Çevrendeki kişilerin yarattığı baskı buna neden olabilir. Kendine yapabileceğin-ulaşabileceğin hedefler koymakla başlayabilrsin. Öss sadece bir araç, sen nereye ulaşmak için kullanacaksın bu aracı? Bu sorunun cevabını biliyorsan hızlı adımlardan önce küçük adımlarla başlamakta fayda var. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 17 Aug, 2010 1:51 AM |
| 5 yaşında kızım var onunla kardeşinden sonra iletişim bozuklugu cekmeye başladım.yemekte,gezmede beni çok zorluyor.mutsuz neşesi eskisi gibi degil.bana nasıl bir yol önerirsiniz.teşekkürlerMerhaba, Kardeşten sonra başlayan problemler genellikle çevrenin yanlış müdahalelerinden kaynaklanmakta ve davranışçı tekniklerle kolaylıkla çözüme ulaşabilmektedir. Ona nasıl yaklaştığınız ve ayrıntılarda verdiğiniz mesajlar çok önemli. Bu konuda bir uzman desteği almanızı öneriyorum. Etkin müdahalede belirleyici olan, aileyi ve çocuğu yakından tanımaktır. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk.Özge Özyurt | 17 Aug, 2010 10:16 PM |
| 14 yaşında oğlum var çok sınırlı bırşey denmıyor devamlı kardeşını dovuyor butun gun bılgısayarda kaldıramıyoruz dınlemıyor dersde çalışmıyor ne yapacagımızı bılmıyoruz Merhaba, 14 yaş, bir erkek çocuğunun fizyolojisinde ve hormonal dengelerinde ciddi değişiklilerin olduğu bir dönem. Vücudundaki değişikliklere adapte olma sürecinde ders,sınav gibi öğrencilik rolü ve evdeki evlat rolünü bir arada yürütmek pek de kolay değil. Onu duygularını rahatlatacak ve enerjisini kanalize edecek aktivitelere yönlendirebilirsiniz. Bu aktivite sizin sosyokültürel çevrenize göre değişir. Spor etkinlikleri olabileceği gibi bilgisayar, satranç gibi çeşitli kurslar da olabilir. Bu tür etkinliklerin okuldan geri kalmasına neden olacağını düşünmeyin, okul dışındaki tüm zamanını evde geçiren bir çocuk derslerinden daha fazla geride kalabilir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 24 Aug, 2010 12:31 AM |
| mrblar takıntılar ve kekemelik tamamen geçermi şimdiden teşekkürler...Merhaba, Takıntılar derken neyi kastettiniz bilmiyorum ancak genel olarak takıntıların ve kekemeliğin tedavi başarısı durumun şiddeti ve kişinin yaşı gibi faktörlere göre değişmekte. Konuşmanın içindeki kekeleme yüzdesi arttıkça tedavi başarısının arttığını söyleyebilirim. Başlangıçta %5 olan kekelemenin azaltılması biraz daha uzun terapiler gerektirir. Kekeleme yüzdesindeki kalıcı azalma (oranı ne olursa olsun) kişinin tüm yaşantısında iyileşme yaratır, bu da terapiye başlamak için iyi bir neden. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 24 Aug, 2010 2:07 AM |
| mrb. problemım ınsanlarla ıletısım kuramamam. ınsanlarla muhabbet ederken gozlerımı kendılerıne odaklayamamam. ınsanlarla konusurken sıkılıyorum. Bazen ne dedığımı bılımıyorum acıkcası saçmalıyorum bu yuzden kendıme cok kızıyorum. cok sınırlıyım. bıde sınırden dolayı olucak gunluk hayatta dıslerımı cok sıkıyorum. ve herseyı kafama cok gereksız yere takıoyrum en ufak seylerı bıle saatlerce dusunebılıyorum. Başkalarına ozenme durumumda var. Ne yapmalıyım teşekkür ederim.Merhaba, İletişim kurarken, karşınızdaki dinlemekte ve kendinizi ifade etmekte sıkıntı yaşıyorsunuz. Saatlerce düşündüğünüz ufak şeyler de muhtemelen diğer insanlarla ilgili. Anladığım kadarıyla günlük yaşantınızın büyük bölümünü bu nedenlerden dolayı verimli kullanamıyorsunuz. Dikkatinizi kendinize verip kendinizi tanımanıza ve kendi potansiyelinizin farkına varmanıza ihtiyacınız olabilir. Bunun için bir psikologla işbirliği kurmanızı öneriyorum, hayatınızın kolaylaşacağını göreceksiniz. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 30 Aug, 2010 2:53 AM |
| çocuğum 6 yaşında ve küçüklüğünden beri çoraplarla oynuyor bu normalmiMerhaba, Çocukların nasıl, ne kadar ve hangi materyallerle oynadıkları bize onlarla ilgili çok fazla bilgi verir. Sık tekrarlanan biçimde aynı nesnelerle oynaması önemli bir bulgu olabilir. Kısıtlı çevresel uyaranlar gelişimini olumsuz etkileyebilir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 11 Sep, 2010 8:15 AM |
| merhaba.. oglum 6 subat 2008 dogumlu ve konusmada problem yasıyoruz.anne baba ve dayı gıbı ufak kelımelerı soylıyebılıyor..bardak getır dıorum mutfaktan bardak getırıyor.yada bızım farkedemedıgımız ınce ayrıntıları bulabılıyor.ama kesınlıkle cumle kuramıyor .kendını ıfade edemıyor,.bu yuzdende ıstedıgı seyı anlamadıgımızda kendını bırden yere etıyor basını yerlere vuruyor aglama krızlerıne gırıyor.. bu durum bızı anne ve baba olarak cok uzuyor .etrafımızdakı ınsanların sorularındanda sıkıldım.bıze yardımcı olun lutfen .:(Merhaba, 2 yaş 7 aylık bir çocuğa sahipsiniz. anne babaların, çocuklarının gelişimlerine ailt bilgilere sahip olması çocuğu hangi dönemde nasıl yönlendirecekleri konusunda yetkin olmalarını sağlar. gelişim çok yönlüdür. sadece dil gelişimsel özelliklerinden bahsetmişsiniz ancak ince ve kaba motor, sosyal- duygusal ve bilişsel alanlarda da çocuğu tanımak gerekir. dil gelişimi önemli bir alandır, ve diğer gelişim alanlarının da değerlendirilmesi ve desteklenmesi gelişimini hızlandıracaktır. , gelişimde bir gecikme varsa gelişim danışmanlığı almanız çok yararlı olur. bu konudaki duygunuz önemli, gelişim normal seyrediyorsa da anne baba olarak sizin ve çevrenin yaşadığı kaygı çocuğa yansıyacaktır, bu da sosyal- duygusal gelişimini olumsuz yönde etkileyebilir. 0-6 yaş çok önemli bir dönem. En kısa zamanda bir gelişim değerlendirmesi yapılması uygun olur. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 11 Sep, 2010 9:14 PM |
| kocamdan benden ayrılmak istiyor. 2 çocuğum var şimdi ne yapacağımı bilmiyorum. yeniden doğmuş gibiyim. herkes yüzüme baktığında anlıyor gibi. kocamı hala seviyorum ve ne yaptıysak döndüremedik. Lütfen bana yardımcı olunMerhaba, Bu konuda danışmanlık almanız ve bir uzmanla işbirliği yaparak bu konunun üstesinden gelmeye çalışmanız faydalı olur. Çevreniz de konuyu hala bilmediğine göre ipler kopma noktasına gelmemiş görünüyor. Daha fazla zaman kaybetmeyin. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 13 Sep, 2010 10:26 PM |
| merhaba eşim panik atak hastası genelde akşam hava karardıktan sonra 21:00 ila 23:00 arası ortaya çıkıyo korku,terleme,titreme,nefes alamama bulunduğu ortamdan uzaklaşma gibi sorunlar yaşıyo ve dahada kötüsü yaşadığımız semtin dışına kesinlikle çıkamıyo nezaman gezmek istesek semt dışına çıktığımızda fenalaşıp bayılıyo eşimin bu hali beni çok ama çok üzüyo bu konuda bize yardımcı olabilirmisiniz acaba ilginize şimdiden çok teşekkür ediyor ve cevabınızı bekliyorum. O. D.Merhaba, Eşiniz daha önce bu konuyla ilgili bir tedavi süreci yaşadı mı bilmiyorum ancak psikoterapi ve gerekiyorsa ilaç desteği bu durumun olmazsa olmazlarıdır. Eşinizin yanında olduğunuzu ve birlikte çaba serfettiğinizi anlıyorum. İkamet adresinize en yakın uzman ekipten yardım almanızı tavsiye ediyorum. Semt dışına çıkmadan çözüm aramanız durumun zorluğunu biraz azaltabilir. Biraz daha ayrıntılı yazdığınızda daha net yönlendirme yapabilirim. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 16 Sep, 2010 7:04 AM |
| ben 1 yıllık evliyim eşimle 5 sene kadar bir tanışıklığın ardından evlendik. ikimizde aynı işi yapıyoruz..onun rahat davrandığı ve benim yoruldugum konularda ona karşı çok sinirleniyorum. ne dediğimi bile bilmiyorum..bana sürekli karşımda ezik olmalısın tavırları takınıyor ve benim söylediklerim karşısında oda sinirleniyor ve birbirimizi çok kırıyoruz..artık ikimizde cok yorulduk ben tedavi olmak istiyorum ama tek taraflı bir tedavi yeterli mi...yada nasıl bir tedavi olmalı lütfen bana yardımcı olun..şimdiden teşekkür ederimMerhaba, Bireysel bir sıkıntınızdan değil, eşinizle ilişki probleminiz olduğundan bahsediyorsunuz. Burada ilişkinizle ilgili tıkanan kanalların açılmasına ihtiyacınız olduğunu anlıyorum. İlişkinizi 3. bir kişi gibi düşünerek, iletişiminizde farkında olmadan takıldığınız noktaları aşmakta bir uzman rehberliğini almanız sorunu kısa zamanda aşmanızı sağlayacaktır. İlişkiniz için, çift terapisi yapan bir uzmana gittiğinizde, başlangıçta eşiniz olmadan bile gitseniz, uzman kişi sürece eşinizi de dahil edecektir. Eşinizle açıkça konuşun ve ilk adımı atarak bir uzmanla işbirliği kurun, iyileşmenin başladığını göreceksiniz. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 17 Sep, 2010 5:44 PM |
| Merhaba ben 25 yaşındayım 3 yıl önce birisiyle yaşadığım bir problem bende bazı etkiler bıraktı.Herşeye çabuk sinirleniyorum, yaşadığım özellikle de üzücü bir olayda ellerim ve vücudum kasılıyor ve ağlıyorum tepki veremiyorum,nefes almakta da zorluk çekiyorum bir kaç defa hastaneye kaldırıldım bu durum sonunda oksijen, serum ve yatıştırıcı ilaçlar kullandım ama geçmedi,şimdi ise bende sürekli bir şeyleri sayma hastalığı var, ve de tahammül edememezlik durumu da var neler yapmam gerekir bu konuda yardımcı olursanız sevinirim. şimdiden teşekkür ederim. Merhaba, Özetle: 3 yıl önce yaşadığınız problemin sizde yarattığı tereddüt ve kendinize sorduğunuz sorular var. O düşünceleri zihninizden uzaklaştırmaya çalışırken bir şeyleri saymaya başlama davranışınız ortaya çıkmış görünüyor. Bu durumu kendi başınıza çözümlemek için zihninizi ve kendinizi daha fazla yormadan ve zaman kaybetmeden bilişsel davranışçı terapi yapabilen bir uzmanla çalışmaya başlayın. Yaşadıklarınızın, psikoloji alanında bilinen, sık karşılaşılan ve terapi ile tedavi edilebilen bir durum olduğunu belirtmek istiyorum. Zaten bu konuyu araştırıp soru sormakla kendiniz için büyük bir adım attınız, devamını ihmal etmeyin. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 17 Sep, 2010 7:59 PM |
| bizim bir oğlumuz var lise bir öğrencisi 4 yaşında okumaya başladı okuduğuda o yaşlarda spor gazeteleri idi yaşıtları çizgi film izlerken o national georapic izlerdi yaşıtları pc de oyun oynarken o uçakları vs nceliyor ona ödev olarak verilen kompozisyona 3 beş cümle ile cevap veriyor oğlum yazsana bişeyler bu çok kısa denildiğinde ben anlattım ya aptallarmı onlar anlamıyolarmı diye cevap veriyor. dersanede sıkılıyo okul sıkıcı geliyo hatta gimrmrk için kendini kilit ders olan edebiyattan bıraktırmaya çalıştı ve buda olmak üzere sınavda yanındaki arkadaşına sorunun cevabını o gösteriyo ama kendi yazmıyo buna ne gibi bir çözüm buluruzMerhaba, Yaşıtlarından ileride giden bir gelişim sürecinden bahsediyorsunuz. Gelişimi geri olan çocuklar gibi ileri olan çocukların da, "normal" diye tanımlanan çoğunluktan FARKLI olan bireylerdir. Dolayısıyla özel ilgiye ve gelişimine uygun yönlendirmelere ihtiyaç duyarlar. Burada aileye ve okul rehberliğini de çok ciddi görevler düşer. Çocuğununuz çevresindeki kişilerden farklı olduğunu algılaması (bu çevre tarafından da çocuğa aşılanmış olabilir) ve kendisini onlardan üstün görmesi onun çevresine uyumunu zorlaştırır ve uyum problemleri yaşamasına neden olur. Öncelikle durumun netleşmesi için çocuğun değerlendirilmesinin (zeka testi) gerekli olduğunu düşünüyorum. Ancak sonrasında uygun yönlendirmeler yapılabilir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 18 Sep, 2010 7:28 PM |
| eşim 4-5 ay önce yakın arkadaşımla beni aldattığını öğrendim.bunu bana kendi itiraf etti ama kadaının kocası bunu öğrendiği için bana itiraf etmek zorunda kaldığını söyledi.aldatmanın boyutunu sorunca sadece telefonla görüştüklerini karşı tarafın dertlerini dinlediğini ve onu teselli ettiğini söyledi.neden devam etti deyince evde biraz gerginlikler vardı srekli sinirliydi bunun sonucunda o tarafa eğilim olduğunu söyledi.zamanla hoşlanmaya başladığını söyledi.fiziksel bir aldatma olmadığınıda yineledi.karşı tarafa da sorduğumda o da hemen hemen aynı şeyi söyledi.bu olayaı itiraf ettikten sonra eşim çok pişman olduğunu söyledi sürekli özürler sıraladı. afftetim başka bir şehire taşındık ama yinede kafamda en ufAK BİR TARTIŞMAMIZDA BİLE YİNE YAPARMI ACABA diye soru işaretleri oluşup duruyor.ev içinde daha agrasif davrandığı,beni sürekli terslediği zaman iğice bu soruyla boğuşma başlıyorum.ne yapmalıyım nasıl davranmalıyım.yardımcı olursanız sevinirim.Merhaba, Yaşadığınız süreci değil, yaşayacağınız sonucu düşünüyorsunuz. Eşinizin ev içindeki agresyonu ya da sizi tersliyor olmasından ziyade, böyle davrandığında yine aynı şeyi yapabilme ihtimali zihninizi dolduruyor. Davranışlarınızı ve düşüncelerinizi biraz daha yaşadığınız sürece odaklarsanız eşinizle iletişiminiz güçlenecektir. Tartışmalarınızda yine yapar mı sorusunu sormak yerine o tartışmaları yapıcı bir şekilde sonuçlandırmak için çabalayın; çünkü ilişkinizin devam etmesini istiyorsunuz. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 21 Sep, 2010 11:32 AM |
| ben cok sinirli bi yapiya sahipim kedişme engel olamiyorum hep karşimdaki insanlari kıriyorum en cok da sevgilimi 11 aylik ilişkimiz var ama cok kavga ediyoruzz benden dolayi oldunu biliyorum aslinda kavga etmek iştemiyorum ama engl olamiyorum kendime hemen sinirlenip arada bi iki saat geçip geri eski halime geliyorum sevgilimi elimde olmadan uzuyorum ama onu hç uzmek iştemiyorum ve bn sinirlendigim zaman bazan kontrolümü kaybediyorum ne yapmam gerekiyo ?? Merhaba, Öfkelendiğiniz zaman yaşadığınız duyguları çok güzel tanımlamışsınız, değişim için gerekli olan farkındalık konusunda tamamsınız. Öfkenizin ne zaman ortaya çıkacağını ve ne zaman kontrolden çıkacağını hissediyor olmalısınız. Bunu hissettiğiniz zaman 2-3 dakika kadar ortamdan uzaklaşmak konusunda kararlı olun ve duygunuzu hemen yansıtmadan önce o fanustan dışarda bi nefes alıp tekrar olduğunuz noktaya dönmeyi deneyin. Bunu sistematik bir şekilde hayatınıza yerleştirmek ve öfke kontrolünüzü sağlamak için danışmanlığa da ihtiyacınız olabilir. Tek başınıza yapamadığınız noktada bir uzmanla işbiliği kurun, bu durumun çoklu nedenleriyle çalışılabilir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 22 Sep, 2010 9:22 PM |
| 29 aylık bir kızım var.tek kelimelik konuşuyor.daha cümle kuramıyor.anne, baba,dede ,teyze,ver ,al, gel,gibi...ne kadar süre içerisinde ne kadar konuşabilmesi lazım bunun normal olduğunu duşunuyorum gelişimde bireysel farklılıklar var biliyorum ama kızım havale geçirdi 2 kez ve amcası zeka ve konuşma problemi var çocuğumun zekası çok normal herşeyi anlıyor sorulanları gösteriyor ama ailede bole bir durumun olması ve çocuğumun havale geçirmesi beni endişelendiriyor acaba konuşma merkezinde bir sorun oluşmuş olabilirmi yada genetik bir probleemmidir çok konuşuyor ama çok anlamsız konuşuyor anlamlı tek kelimeleri soyluyor ne yapabilirim?Merhaba, 29 aylık br kız çocuğunun 2 kelimelik basit cümlelerle kendini ifade edebilmesi beklenir.Tabi alıcı dil daha önde gider, hemen hemen her şeyi anlayıp yönerge takip edebilmesi önemli bir beceridir. Havaleyi kaç aylıkken geçirdi, yani gelişimin hangi basamağında? Yürümeye başlama, ilk diş çıkarma, ilk kelimelikeri ne zaman başladı bunlar da önemli, gecikme yaşandı mı bu süreçlerde? Ailede zihinsel engelin bulunması ve havale geçirmesi riski arttıran faktörler ancak öncelikle fizyolojik muayene için kulak burun boğaza gidin. Dil-damak yapısında ya da işitmede problem olup olmadığının bilinmesi gerekir. Akabinde mutlaka bir çocuk psikoloğuna gelişim değerlendirmesi yaptırın. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 7 Oct, 2010 5:20 PM |
| slm ben 32 yasında ev hanımıyım.165 boyunda 71 kiloyum.bütn gn aç kalabiliyorum ama gece uykudan uyanıp mutfaga koşuyorum kendimi frenliyemez oldum oldum her geçen gün daha hızla kiloalıyorum.bana yardımcı olursanız sevinirim.Merhaba, Yazdıklarınızdan çok fazla yemek yemememize rağmen kilo aldığınızı anlıyorum ve hatalı beslenme düzenine sahip olduğunu söylemek istiyorum. Bütün gün yedikleriniz ihtiyacınızı karşılamıyor olduğundan gece acıkıyorsunuz ve kilo almak için en uygun zamanda yemek yiyorsunuz. Gün içindeki, yani akşam 8e kadar olan yemek düzeninizi tekrar şekillendirmeniz gerekiyor. Şu anda çok fazla kilolu değilsiniz, kontrolü ele geçirebilirsiniz. Kendiniz başamazsanız kısa zamanda bir diyetisyenle görüşmeyi ertelemeyin. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 16 Oct, 2010 11:38 PM |
| Ben 3 yıl önce eşimden ayrıldım ve 1 kızım var babasıyla hiçbir şekilde görüşmüyor gerçi babası görme hakkı oldugu halde bile görmeye gelmiyor ve kızım bu sene okula başladı.Okula bırakırken ağlıyor . Arkadaşlarından ögrendim derslerde de ağlıyormuş napacamı şaşırdım ona nasıl davranmalıyım ve ben ailemle beraber kalıyorum çalışmam lazım ama kızım bana öyle bağlandı ki benden ayrılmıyor. Ne yapmalıyım bu konuda .Teşekkürler Merhaba, Okula başladı derken, sanırım ilköğretime başladı çocuğunuz. Anaokulu deneyimi yaşasaydı sizden ayrılma kaygısını bu kadar derinden yaşamayabilirdi. Onun için okula gitmek anneyi kaybetmek, annenin ondan uzaklaşacağı gibi anlamlar taşıyor olabilir. Öncelikle neden bu tepkiyi verdiğini anlamaya çalışın. Duygularını paylaşın, kendini ifade etmesine fırsat verin- bu şekilde size güveni de artacaktır. Arkadaşlarından ziyade, öğretmeniyle işbirliği kurmanızda fayda var. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 18 Oct, 2010 11:25 AM |
| merhaba 2,5 yaşında bir kızım var ve doğumdan sonra ilk defe çalışmaya başladım kızımın bana karşı davranışları değişti benimle konuşmuyor beni istemiyor ve ben yokmuşum gibi davranıyor buna çok üzülüyorum ne yapmalıyım bilmiyorum bana yardımcı olursanız sevinirimMerhaba, Kısaca bahsettiklerinizden anladığım bağlanma sürecinin etkilendiği görülüyor. Bu durum işe başlamanızla mı dikkatinizi çekti, öncesinde iyi ilişki kurabiliyor muydunuz, kaliteli zaman geçirebiliyor muydunuz bunlar önemli. Bu süreci yönetmek için psikolog ile sistematik bir görüşme sürecine girmeniz dönemi kolaylaştırır. Çocukların bağlanma stilleri , ileriki ilişki ve iletişim biçimlerini etkileyen bir konudur. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 20 Oct, 2010 4:55 PM |
| merhabalar benim sorunum bundan 1sene önce 5 aylık hamileyken bebeğimi kaybetmem.o zamandan itibaren bu acının içinden çıkamıyorum.tekrardan bebek istiyorum ama doktorum bi problem olmadığını psikolojik hamile kalamadığımı söylüyo.hamile olan herkesi çok kıskanıyorum.sonra bencillik yaptığımı düşünüp birde buna üzülüyorum.eşimle aramız çok iyi çok anlayışlı olduğu için ama ben hep ona yansıtmadan acımı çekiyorum.ilişkiye bile çocok yapmak için girdiğimi farkediyorum artık.bunlardan kurtulmak ve kafamın rahatlamasını istiyorum sizce ne yapmam gerekiyor...Merhaba, Anladığım kadarıyla stresin hamilelik üzeirnde negatif etkisi olduğu konusunda bilgilendirilmişsiniz. Strese karşı fazla duyarlı ve hassas olmak, hamile kalmayı etkilediği gibi, hamile kalındığı taktirde de çocuğun fiziksel ve duygusal gelişimini negatif etkileyebilir. Bu hassasiyetinizle ilgili psikolojik destek almanız hayatınızı kolaylaştıracaktır. Ayrıca acınızı eşinizle paylaşın, gizlemeye çalışmak da stresinizi arttırıyor. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 24 Oct, 2010 8:15 PM |
| 32 yaşındayım, evliyim 2.5 yaşında bir kızım var ve 26 haftalık hamileyim. Genel olarak sinirli bir yapıya sahibim, hamileliliğimde daha da arttı. Hep kendime hakim olmaya çalışıyorum. Genelde eşim dışındaki insanlarda bu sinirli halimi kontrol altında tutabiliyorum. Ancak onunla tartışmalarımızda buna engel olamıyorum ve bazen çok kırıcı olabiliyorum. Hatta sinir krizi halini alabiliyor, sonra çok piman oluyorum. Kızıma karşı da genel olarak sabırlı olmaya çalışıyorum, ama beceremediğim zamanlar oluyor. Bu durumla nasıl başa çıkabileceğim konusunda yardımcı olursanız sevinirim. teşekkür ederim.Merhaba, Hamilelik dönemi hormonların, vücut sisteminin farklılaştığı bir dönemdir. Tabi siz, genel olarak sinirli bir yapıya sahip olduğunuzdan bahsetmişsiniz. Sadece eşinizle olan ilişkinizde kontrolü kaybettiğinizi düşünüyorsunuz. Burada, birbirinizle iletişime girme yöntemlerinize bakılması ve karşılıklıklı olarak birbirinize iyi gelmeyen yaklaşımların üzerine çalışılması ilişkinizi rahatlatacaktır. Bu sinirli ortamlardan en çok etkilenecek olanlar çocuklarınız olacağından, en kısa zamanda ilişkiniz için destek almanızı öneriyorum. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 1 Nov, 2010 9:51 AM |
| merhaba benim 23 aylık bir oğlum var ama bana hiç düşkün değil varsa yoksa babaannesi,halası ve dedesi onun benden fazla onlara düşkün olması beni çok üzüyor sürekli onlar ilgileniyor onunla benin fazla otoritem yok gibi çocuk üstünde ben nene yapabilirim lütfen yardımcı olun bana Merhaba, Anladığım kadarıyla çalışan bir annesiniz, bu nedenle fazla zmaan geçiremiyorsunuz çocuğunuzla. Bu durumda zamanınızın çoğunu onunla birlikte geçirememeniz değil, birlikte nasıl zaman geçirdiğiniz çok önemli. Yani çocuğunuzla iyi ilişki kurmak için çok fazla zaman ihtiyacınız yok. Kaliteli zaman geçirmek konusunda başarılı olursanız- onun diliyle oyun oynayarak, yaşına ve gelişimine uygun etkinlikler planlayarak- ilişkinizde belirleyici olabilirsiniz. Çevresel faktörlerin düzenlenmesine ihtiyacınız var. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 6 Nov, 2010 10:45 PM |
| merhaba..27 aylık çok akıllı bir oğlum var fakat arasıra çatışıyoruz.herşey yolunda giderken birden sinirlenebiliyor ve şiddet gösterebiliyor,öfke nöbeti geçiriyor ve inatla yapıyor.istediği şeyi yaptırana kadar bağırıyor ve vuruyor.çok sabırlı bir anneyim kolay kolay sinirlenmem ama ister istemez bağırdığım da oluyor eline vurduğum da:( bunun dışında aile ilişkilerimiz çok güzel.nasıl davranmam gerekiyor?Merhaba, Oğlunuz 2 yaş 3 aylık. 2. yaş dönemi negatif bir dönem olarak bilinir ve ergenliğe benzetilir. Muhtemelen her şeyi kendisi yapmak istemekte ve "yap" ve "yapma" gibi yönergelerinize tam ters tepki vermektedir. Bunun geçici bir dönem olduğunu ancak iletişim becerileri adına önemli evre olduğunu belirtmek istiyorum. Ona seçenekler sunarak günlük hayatınızdaki çatışmaları azaltmaya gayret edin. Yetişkin olarak işbirliğine açık ve anlayışlı davranın ama kontrolün sizde olduğunu unutmayın. Hayır dediğiniz bir konuda ağlaması üzerine geri adım atarsanız, her "hayır"ı ağlayarak "evet"e çevirmek için elinden geleni yapacaktır. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 10 Nov, 2010 2:20 PM |
| 17yaşındaki oğlumla çok büyük kavgalar ediyoruz hiç dinlemiyor bunu nasıl çözeriz yardımcı olurmusunuz.Merhaba, Oğlunuz, yaşı itibariyle kendisiyle ve çevresiyle ilişkilerini yapılandırma döneminde. Bu dönemde yaşanan çatışmaların dönemsel olduğu söylenebilir ancak ortak payda oluşturmayı becerebilmeniz gerekecek. Öncelikle onun isteklerini dinleyin, anlamaya çalışın ve kendinizi mümkün olduğunca ifade etmek için çabalayın. Bunu yapabilmek için daha fazla desteğe ihtiyacınız olabilir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 13 Nov, 2010 3:58 PM |
| Merhaba.. Benim 12 yaşında Down Sendrolu kardeşim var. Konuşma konusunda problemler yaşıyoruz. Bazı basit kelimeleri ve cümleleri kurabiliyor (ali, ela, anne,baba, babaane,mine, merve, et,ev...). Konuştuklarını biz yakın çevresindekiler anlıyoruz fakat diğerleri anlayamıyor. Acaba konuşma terapileri bu çocuklarda ne derece etkili oluyor? İyi çalışmalar..Merhaba, Konuşma becerisi mental retardasyon düzeyiyle ilişkilidir. Raporu mutlaka vardır- ve raporunda hafif,orta ya da ağır diye belirtilmiştir. Damak dil dudak-diş yapısındaki farkılıklar da konuşmasının anlaşılmamasına neden olabilir. Kulak burun boğaz uzmanına götürmenizde fayda var. Konuşma terapisinin etkisi, çocuğun düzeyine göre değişir- ancak kısa vadede büyük değişimler beklenmemelidir. Keyif ve sağlık dileğiyle.. Psk. Özge Özyurt | 3 Dec, 2010 7:38 PM |
